карумпі́раваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. карумпі́рую карумпі́руем
2-я ас. карумпі́руеш карумпі́руеце
3-я ас. карумпі́руе карумпі́руюць
Прошлы час
м. карумпі́раваў карумпі́равалі
ж. карумпі́равала
н. карумпі́равала
Загадны лад
2-я ас. карумпі́руй карумпі́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час карумпі́руючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

карумпі́раваць несов. коррумпи́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

карумпі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак., каго-што.

Падкупляць, разлагаць подкупам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карумпі́раваць

(лац. conrumpere)

падкупляць каго-н. грашыма або іншымі матэрыяльнымі дабротамі (гл. карупцыя).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

карумпава́ць, карумпі́раваць korrumpíeren vt, bestéchen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

карумпі́раваны

(ад карумпіраваць)

прасякнуты карупцыяй.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

korumpować

незак. падкупляць; карумпіраваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

korrumpíeren vt падкупля́ць, карумпі́раваць; разбэ́шчваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)