кару́зла

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
кару́зла - -

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Кару́зла ’карава, заскарузла’ (Гарэц.). Гл. карузлы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)