ка́рставы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ка́рставы ка́рставая ка́рставае ка́рставыя
Р. ка́рставага ка́рставай
ка́рставае		 ка́рставага ка́рставых
Д. ка́рставаму ка́рставай ка́рставаму ка́рставым
В. ка́рставы (неадуш.)
ка́рставага (адуш.)		 ка́рставую ка́рставае ка́рставыя (неадуш.)
ка́рставых (адуш.)
Т. ка́рставым ка́рставай
ка́рставаю		 ка́рставым ка́рставымі
М. ка́рставым ка́рставай ка́рставым ка́рставых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ка́рставы ка́рстовый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ка́рставы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да карсту, уласцівы карсту. Карставыя з’явы. Карставыя ўтварэнні. Карставыя пячоры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карст, -у, М -сце, м. (спец.).

Сукупнасць з’яў, звязаных з растварэннем прыроднымі водамі горных парод і ўтварэннем у іх пячор, правалаў, паглыбленняў і інш.

|| прым. ка́рставы, -ая, -ае.

Карставыя ўтварэнні.

Карставыя пячоры.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

суфазі́йна-ка́рставы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. суфазі́йна-ка́рставы суфазі́йна-ка́рставая суфазі́йна-ка́рставае суфазі́йна-ка́рставыя
Р. суфазі́йна-ка́рставага суфазі́йна-ка́рставай
суфазі́йна-ка́рставае		 суфазі́йна-ка́рставага суфазі́йна-ка́рставых
Д. суфазі́йна-ка́рставаму суфазі́йна-ка́рставай суфазі́йна-ка́рставаму суфазі́йна-ка́рставым
В. суфазі́йна-ка́рставы (неадуш.)
суфазі́йна-ка́рставага (адуш.)		 суфазі́йна-ка́рставую суфазі́йна-ка́рставае суфазі́йна-ка́рставыя (неадуш.)
суфазі́йна-ка́рставых (адуш.)
Т. суфазі́йна-ка́рставым суфазі́йна-ка́рставай
суфазі́йна-ка́рставаю		 суфазі́йна-ка́рставым суфазі́йна-ка́рставымі
М. суфазі́йна-ка́рставым суфазі́йна-ка́рставай суфазі́йна-ка́рставым суфазі́йна-ка́рставых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ка́рстовый геол. ка́рставы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

РА́МАН-КОШ,

найбольш высокая вяршыня Крымскіх гор. Размешчана ў іх Паўд. градзе, у масіве Бабуган-Яйла. Выш. 1545 м. Складзена з вапнякоў. Камяністыя горныя лугі, каля ўсх. падножжа — карставы ландшафт.

т. 13, с. 294

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

П’ЕР-СЕН-МАРТЭ́Н (Pierre-Saint-Martin),

карставы правал у сумежным раёне Францыі і Іспаніі, у Зах. Пірэнеях. Глыб. 1350 м (адзін з самых глыбокіх у свеце). Выпрацаваны ў вапняках. Складаецца з верт. натуральнай шахты (глыб. каля 350 м), некалькіх вял. залаў, размешчаных на розных узроўнях. Найб. значная — ніжняя зала (Верна). Агульная даўж. залаў, пераходаў і калодзежаў 32,6 км. Выяўлены ў 1950 франц. спелеолагам Ж.​Лепінё.

т. 12, с. 299

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ДЫНА́РСКАЕ НАГО́Р’Е (Dinarsko gorje),

нагор’е на ПнЗ Балканскага п-ва, у Харватыі, Босніі і Герцагавіне, Югаславіі і паўн. Албаніі. Даўж. каля 650 км, шыр. да 230 км. Пераважаюць сярэднягор’і. Найвышэйшая вяршыня 2692 м (г. Езерца ў Паўн.-Алб. Альпах). Асн. хрыбты і масівы (Велебіт, Дынара, Дурмітар, Копаанік і інш.). Складзена пераважна з мезазойскіх вапнякоў (класічны карставы раён), на У са сланцаў і пясчанікаў. Дубова-букавыя і хвойныя лясы, міжземнаморскі хмызняк, горныя стэпы і пусткі. Нац. паркі Дурмітар (унесены ЮНЕСКА у спіс Сусветнай спадчыны), Копаанік і інш.

т. 6, с. 286

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ДАНЕ́ЦКІ КРАЖ,

узвышша на Пд Усх.-Еўрапейскай раўніны, на Украіне і ў Расіі. Распасціраецца з ПнЗ на ПдУ на 370 км. Шыр. 160 км. Выш. да 367 м (г. Магіла-Мячэтная). Складзены пераважна з пясчанікаў, вапнякоў і сланцаў, з якімі звязаны радовішчы каменнага вугалю (гл. Данецкі вугальны басейн), поліметал. руд, будматэрыялаў, хім. сыравіны. Для рэльефу характэрна спалучэнне хвалістых міжрэччаў і глыбока ўрэзаных (да 150 м) рачных далін. Ярыстая эрозія, трапляецца карставы рэльеф. Клімат умерана кантынентальны. Сярэдняя т-ра студз. ад -6 да -8 °C, ліп. 21—22 °C. Ападкаў 400—500 мм за год. Захаваліся ўчасткі шыракалістых лясоў (дуб, ясень, клён) і стэпаў.

т. 6, с. 38

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)