карпу́нкт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карпу́нкт карпу́нкты
Р. карпу́нкта карпу́нктаў
Д. карпу́нкту карпу́нктам
В. карпу́нкт карпу́нкты
Т. карпу́нктам карпу́нктамі
М. карпу́нкце карпу́нктах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

карпу́нкт м. (карэспандэ́нцкі пункт) корпу́нкт (корреспонде́нтский пункт)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

карпу́нкт, ‑а, М ‑кце, м.

Пункт збору і перадачы інфармацыі карэспандэнтамі газеты, інфармацыйнага агенцтва і пад.; карэспандэнцкі пункт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

корпу́нкт (корреспонде́нтский пункт) карпу́нкт, -та м. (карэспандэ́нцкі пункт).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)