Каржэ́й ’вельмі закарэлы, брудны’ (З нар. сл.), да корж (гл.). Суфікс ‑эй утварае некалькі тыпаў назоўнікаў, у тым ліку ад прыметнікаў і назоўнікаў (прасл. ‑ejь) (SP, 1, 87).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
каржэ́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
каржэ́ю |
каржэ́ем |
| 2-я ас. |
каржэ́еш |
каржэ́еце |
| 3-я ас. |
каржэ́е |
каржэ́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
каржэ́ў |
каржэ́лі |
| ж. |
каржэ́ла |
| н. |
каржэ́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
каржэ́й |
каржэ́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
каржэ́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Каржэ́іна ’вельмі закарэлая, брудная асоба’ (Нар. словатв.), ’вельмі закарэлы, брудны’ (З нар. сл.). Да корж (гл.) і папярэдніх лексем. Словаўтварэнне: каржэіна ад каржэй (гл.) і суфікса ‑іна. (Nomen augmentativum et peiorativum).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)