карбі́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карбі́дны карбі́дная карбі́днае карбі́дныя
Р. карбі́днага карбі́днай
карбі́днае		 карбі́днага карбі́дных
Д. карбі́днаму карбі́днай карбі́днаму карбі́дным
В. карбі́дны (неадуш.)
карбі́днага (адуш.)		 карбі́дную карбі́днае карбі́дныя (неадуш.)
карбі́дных (адуш.)
Т. карбі́дным карбі́днай
карбі́днаю		 карбі́дным карбі́днымі
М. карбі́дным карбі́днай карбі́дным карбі́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

карбі́дны карби́дный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

карбі́дны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да карбіду, дзейнічае з дапамогай карбіду; карбідавы. Карбідная лямпа. Карбідны ліхтар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карбі́давы, см. карбі́дны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

карбі́давы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і карбідны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карби́дный карбі́дны, карбі́давы;

карби́дная ла́мпа карбі́дная (карбі́давая) ля́мпа.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)