Verbum

анлайнавы слоўнік

караме́ль

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

караме́ль, -і, мн. -і, -ей і -яў, ж.

1. зб. Гатунак цвёрдых цукерак, ледзянцовых ці з начынкай.

Ледзянцовая к.

2. Палены цукар для падфарбоўвання кандытарскіх вырабаў.

3. Падпражаны солад для падфарбоўвання піва.

|| прым. караме́льны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

караме́ль ж. караме́ль

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

караме́ль караме́ль, -лі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

караме́ль, ‑і, ж.

1. зб. Сорт цвёрдых цукерак, ледзянцовых ці з начынкай, прыгатаваных з цукру і патакі.

2. Палены цукар, які ўжываецца для падфарбоўвання кандытарскіх вырабаў.

3. Падпражаны солад, які ўжываецца для падфарбоўвання піва.

[Фр. caramel.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КАРАМЕ́ЛЬ (франц. caramel),

1) сорт цвёрдых цукерак (ледзянцовых ці з начынкай), прыгатаваных з цукру і патакі. Мае фарбавальныя і араматычныя рэчывы.

2) Палены цукар для падфарбоўвання кандытарскіх вырабаў.

3) Падпражаны солад для падфарбоўвання піва.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

караме́ль ж.

1. (цукерка) Karamélle f -, -n; часцей pl; зборн. Karamélbonbons pl;

2. (палены цукар) Karamélzucker m -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

караме́ль

(фр. caramel)

сорт цвёрдых цукерак, ледзянцовых ці з начынкай, прыгатаваных з цукру і патакі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

caramel [ˈkærəmel] n. караме́ль

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

jawbreaker [ˈdʒɔ:ˌbreɪkə] n. AmE цвёрдая караме́ль

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)