капулі́раваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. капулі́рую капулі́руем
2-я ас. капулі́руеш капулі́руеце
3-я ас. капулі́руе капулі́руюць
Прошлы час
м. капулі́раваў капулі́равалі
ж. капулі́равала
н. капулі́равала
Загадны лад
2-я ас. капулі́руй капулі́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час капулі́руючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

капулі́раваць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. капулі́рую капулі́руем
2-я ас. капулі́руеш капулі́руеце
3-я ас. капулі́руе капулі́руюць
Прошлы час
м. капулі́раваў капулі́равалі
ж. капулі́равала
н. капулі́равала
Загадны лад
2-я ас. капулі́руй капулі́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час капулі́раваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

капулі́раваць сов. и несов., сад., биол. копули́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

капулі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.

Зрабіць (рабіць) капуліроўку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

капулі́раваць

(лац. copulare = злучаць)

рабіць прышчэпку чаранком.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

копули́ровать сов. и несов., сад., биол. капулі́раваць; (прививать) прышчэ́пліваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)