каптуро́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каптуро́вы каптуро́вая каптуро́вае каптуро́выя
Р. каптуро́вага каптуро́вай
каптуро́вае		 каптуро́вага каптуро́вых
Д. каптуро́ваму каптуро́вай каптуро́ваму каптуро́вым
В. каптуро́вы (неадуш.)
каптуро́вага (адуш.)		 каптуро́вую каптуро́вае каптуро́выя (неадуш.)
каптуро́вых (адуш.)
Т. каптуро́вым каптуро́вай
каптуро́ваю		 каптуро́вым каптуро́вымі
М. каптуро́вым каптуро́вай каптуро́вым каптуро́вых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Каптуровы суд 5/414

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

КАПТУРО́ВЫ СУД,

часовы надзвычайны суд у Рэчы Паспалітай па разгляду тэрміновых спраў у часы бескаралеўя. Са смерцю манарха звычайныя суды, якія ажыццяўлялі правасуддзе імем караля, спынялі сваю дзейнасць (акрамя гродскіх). Упершыню К.с. створаны канфедэрацыяй шляхты пасля смерці Жыгімонта II у 1572. Стафан Баторый прызнаў К.с. і зацвердзіў іх пастановы (выракі). Пасля яго смерці ў 1586 малапольская шляхта выбрала каптуровых суддзяў у асобе ваявод. Іх зацвердзіў Варшаўскі канвакацыйны сейм 1587, які дазволіў выбраць К.с. ва ўсіх ваяводствах, у т. л. ў ВКЛ. Практыку ўтварэння К.с. скасаваў сейм 1768.

т. 8, с. 30

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

капту́р​2

(ст.-польск. kaptur, ад лац. captura)

часовая надзвычайная ўстанова ў сярэдневяковых феадальных дзяржавах, якая дзейнічала ў час бескаралеўя, каб здзяйсняць правасуддзе па найбольш важных пытаннях; на Беларусі вядомы з 1587 г.; каптуровы суд.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)