канфранта́цыя, -і, ж. (кніжн.).

Проціпастаўленне, супрацьборства.

Палітычная к.

|| прым. канфрантацы́йны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

канфранта́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. канфранта́цыя
Р. канфранта́цыі
Д. канфранта́цыі
В. канфранта́цыю
Т. канфранта́цыяй
канфранта́цыяю
М. канфранта́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

канфранта́цыя ж., книжн. конфронта́ция

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

канфранта́цыя, ‑і, ж.

Проціпастаўленне, сутыкненне. Пазбегнуць канфрантацыі. Ваенная канфрантацыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канфранта́цыя ж. Konfrontatión f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

канфранта́цыя

(фр. confrontation, англ. confrontation, ад с.-лац. confrontatio)

проціборства, супрацьпастаўленне палітычных прынцыпаў, сацыяльных сістэм.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

канфранта́цыя

(фр. confrontation, ад лац. con = з, разам + frons, -ntis = лоб, фронт)

проціборства, супрацьпастаўленне палітычных прынцыпаў, сацыяльных сістэм.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

конфронта́ция полит. канфранта́цыя, -цыі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

confrontation [ˌkɒnfrʌnˈteɪʃn] n.

1. процістая́нне, канфранта́цыя

2. суты́чка

3. law во́чная ста́ўка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Konfrontatión f -, -en

1) канфранта́цыя

2) юрыд. во́чная ста́ўка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)