канструкцы́йна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
канструкцы́йна - -

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

канструкцы́йна-будаўні́чы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канструкцы́йна-будаўні́чы канструкцы́йна-будаўні́чая канструкцы́йна-будаўні́чае канструкцы́йна-будаўні́чыя
Р. канструкцы́йна-будаўні́чага канструкцы́йна-будаўні́чай
канструкцы́йна-будаўні́чае		 канструкцы́йна-будаўні́чага канструкцы́йна-будаўні́чых
Д. канструкцы́йна-будаўні́чаму канструкцы́йна-будаўні́чай канструкцы́йна-будаўні́чаму канструкцы́йна-будаўні́чым
В. канструкцы́йна-будаўні́чы (неадуш.)
канструкцы́йна-будаўні́чага (адуш.)		 канструкцы́йна-будаўні́чую канструкцы́йна-будаўні́чае канструкцы́йна-будаўні́чыя (неадуш.)
канструкцы́йна-будаўні́чых (адуш.)
Т. канструкцы́йна-будаўні́чым канструкцы́йна-будаўні́чай
канструкцы́йна-будаўні́чаю		 канструкцы́йна-будаўні́чым канструкцы́йна-будаўні́чымі
М. канструкцы́йна-будаўні́чым канструкцы́йна-будаўні́чай канструкцы́йна-будаўні́чым канструкцы́йна-будаўні́чых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

канструкцы́йна-маста́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канструкцы́йна-маста́цкі канструкцы́йна-маста́цкая канструкцы́йна-маста́цкае канструкцы́йна-маста́цкія
Р. канструкцы́йна-маста́цкага канструкцы́йна-маста́цкай
канструкцы́йна-маста́цкае		 канструкцы́йна-маста́цкага канструкцы́йна-маста́цкіх
Д. канструкцы́йна-маста́цкаму канструкцы́йна-маста́цкай канструкцы́йна-маста́цкаму канструкцы́йна-маста́цкім
В. канструкцы́йна-маста́цкі (неадуш.)
канструкцы́йна-маста́цкага (адуш.)		 канструкцы́йна-маста́цкую канструкцы́йна-маста́цкае канструкцы́йна-маста́цкія (неадуш.)
канструкцы́йна-маста́цкіх (адуш.)
Т. канструкцы́йна-маста́цкім канструкцы́йна-маста́цкай
канструкцы́йна-маста́цкаю		 канструкцы́йна-маста́цкім канструкцы́йна-маста́цкімі
М. канструкцы́йна-маста́цкім канструкцы́йна-маста́цкай канструкцы́йна-маста́цкім канструкцы́йна-маста́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

магніто́ла, ‑ы, ж.

Радыётэхнічны апарат бытавога прызначэння, які канструкцыйна аб’ядноўвае радыёпрыёмнік і магнітафон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

МАГНІТО́ЛА,

бытавы радыётэхнічны апарат, у якім функцыянальна і канструкцыйна аб’яднаны магнітафон і радыёпрыёмнік. Мае агульныя блок сілкавання, узмацняльнік магутнасці нізкай частаты і акустычную сістэму. Гл. таксама Магнітарадыёла.

т. 9, с. 484

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МАГНІТАРАДЫЁЛА,

бытавы радыётэхнічны апарат, у якім функцыянальна і канструкцыйна аб’яднаны магнітафон, радыёпрыёмнік і электрафон. Мае агульныя блок сілкавання, узмацняльнік магутнасці нізкай частаты і акустычную сістэму. Гл. таксама Магнітола.

т. 9, с. 478

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АПТЫ́ЧНЫ ДАЛЬНАМЕ́Р,

дальнамер з візуальнай наводкай. Дзеянне заснавана на законах геам. оптыкі. Бываюць з пастаянным і пераменным паралактычным вуглом. Канструкцыйна могуць вырабляцца ў выглядзе самаст. прылад і насадак на зрокавыя трубы тэадалітаў.

т. 1, с. 438

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

РАДЫЁЛА,

бытавы радыётэхн. апарат, у якім функцыянальна і канструкцыйна аб’яднаны радыёпрыёмнік і электрафон. Мае агульныя блок сілкавання, узмацняльнік нізкай частаты і акустычную сістэму. Р., сумешчаная з магнітафонам, наз. магнітарадыёла, з тэлевіз. прыёмнікам — тэлерадыёла.

т. 13, с. 232

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ДЫНАМІ́ЧНАЯ ТРЫВА́ЛАСЦЬ матэрыялаў і канструкцый, здольнасць матэрыялаў або канструкцый супраціўляцца ўздзеянню дынамічных нагрузак без разбурэння ці без істотнай змены формы. Пры паўторнапераменных нагрузках Д.т. характарызуецца мяжой трываласці матэрыялу, пры ўдары — значэннем макс. неразбуральнага напружання, якое ўзнікае ў саўдарных целах, ударнай вязкасцю. Д.т. канструкцый значна зніжаюць канструкцыйна-тэхнал. канцэнтратары напружанняў (адтуліны, месцы з неаднароднай структурай матэрыялу, рэзкія пераходы форм і інш.).

т. 6, с. 286

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МІКРАМО́ДУЛЬ (ад мікра... + модуль) у электроніцы, мініяцюрны уніфікаваны функцыянальны вузел электроннай апаратуры. Канструкцыйна афармляецца ў выглядзе пячатнай платы з ушчыльненай упакоўкай малых (па памерах) дыскрэтных электронных элементаў (транзістараў, рэзістараў, кандэнсатараў і інш.). У адрозненне ад модуляў (гл. Модуль у электроніцы) маюць большую шчыльнасць упакоўкі (дзесяткі і сотні дэталей на 1 см³). Выкарыстоўваюцца ў выліч. і вымяральнай тэхніцы, радыёэлектронных апаратах і інш.

т. 10, с. 359

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)