Кандраты́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кандраты́
Р. Кандрато́ў
Д. Кандрата́м
В. Кандраты́
Т. Кандрата́мі
М. Кандрата́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Кандра́т

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Кандра́т Кандра́ты
Р. Кандра́та Кандра́таў
Д. Кандра́ту Кандра́там
В. Кандра́та Кандра́таў
Т. Кандра́там Кандра́тамі
М. Кандра́це Кандра́тах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)