камякава́ты, -ая, -ае (разм.).

3 камякамі, няроўны.

Камякаватае цеста.

|| наз. камякава́тасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

камякава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. камякава́ты камякава́тая камякава́тае камякава́тыя
Р. камякава́тага камякава́тай
камякава́тае		 камякава́тага камякава́тых
Д. камякава́таму камякава́тай камякава́таму камякава́тым
В. камякава́ты (неадуш.)
камякава́тага (адуш.)		 камякава́тую камякава́тае камякава́тыя (неадуш.)
камякава́тых (адуш.)
Т. камякава́тым камякава́тай
камякава́таю		 камякава́тым камякава́тымі
М. камякава́тым камякава́тай камякава́тым камякава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

камякава́ты комкова́тый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

камякава́ты, ‑ая, ‑ае.

Які складаецца з камякоў; з камякамі. Камякаватая глеба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

комкова́тый камякава́ты.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хлопьеви́дный камякава́ты.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

камкава́ты, ‑ая, ‑ае.

Разм. Тое, што і камякаваты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

lumpy [ˈlʌmpi] adj. камякава́ты, з камяка́мі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bryłkowaty

камякаваты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

gruzełkowaty

камякаваты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)