кампучы́ец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кампучы́ец |
кампучы́йцы |
| Р. |
кампучы́йца |
кампучы́йцаў |
| Д. |
кампучы́йцу |
кампучы́йцам |
| В. |
кампучы́йца |
кампучы́йцаў |
| Т. |
кампучы́йцам |
кампучы́йцамі |
| М. |
кампучы́йцу |
кампучы́йцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
кампучы́ец,
гл. кампучыйцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кампучи́ец уст. кампучы́ец, -чы́йца м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кампучы́йцы, ‑аў; адз. кампучыец, ‑чыйца, м.; кампучыйка, ‑і, ДМ ‑чыйцы; мн. кампучыйкі, ‑чыек; ж.
Насельніцтва Кампучыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)