кампазі́тар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Аўтар музычных твораў.

|| прым. кампазі́тарскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кампазі́тар

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кампазі́тар кампазі́тары
Р. кампазі́тара кампазі́тараў
Д. кампазі́тару кампазі́тарам
В. кампазі́тара кампазі́тараў
Т. кампазі́тарам кампазі́тарамі
М. кампазі́тару кампазі́тарах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кампазі́тар м. компози́тор

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кампазі́тар, ‑а, м.

Асоба, якая стварае музычныя творы. Кампазітары-класікі. Беларускія савецкія кампазітары.

[Ад лац. compositor — складальнік.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кампазі́тар м. Komponíst m -en, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кампазі́тар

(лац. compositor = складальнік)

аўтар музычных твораў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

компози́тор кампазі́тар, -ра м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

composer [kəmˈpəʊzə] n. кампазі́тар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

songwriter [ˈsɒŋraɪtə] n. пе́сеннік (паэт або кампазітар)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пе́сеннік, а, мн. -і, -аў, м.

1. Зборнік песень.

2. Выканаўца песень.

3. Аўтар тэксту песень або кампазітар песеннай музыкі.

Паэт-п.

|| ж. пе́сенніца, -ы, мн. -ы, -ніц (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)