камедыя́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

1. Тое, што і комік (у 1 знач.).

2. перан. Прытворшчык, крывадушнік.

|| ж. камедыя́нтка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. камедыя́нцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

камедыя́нт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. камедыя́нт камедыя́нты
Р. камедыя́нта камедыя́нтаў
Д. камедыя́нту камедыя́нтам
В. камедыя́нта камедыя́нтаў
Т. камедыя́нтам камедыя́нтамі
М. камедыя́нце камедыя́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

камедыя́нт м., прям., перен. комедиа́нт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

камедыя́нт, ‑а, М ‑нце, м.

1. Уст. Акцёр. Музыкі зайгралі, а камедыянты танцавалі. Бядуля.

2. перан. Крывадушнік, прытворшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

камедыя́нт м.

1. уст. Komödiánt m -en, -en, Scháuspieler m -s, -;

2. перан. Héuchler m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

камедыя́нт

(іт. commediante)

1) даўнейшая назва акцёра;

2) перан. крывадушнік, прытворшчык.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

арлекі́н, -а, мн. -ы, -аў, м.

Традыцыйны персанаж італьянскай «камедыі масак», паяц, камедыянт.

|| прым. арлекі́нскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

clown​1 [klaʊn] n. кло́ўн, бла́зан, штука́р, камедыя́нт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

комедиа́нт уст., перен. камедыя́нт, -та м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

камедыя́нтка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да камедыянт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)