Калгаснае права 5/13, 250—251; 8/572; 10/58

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

КАЛГА́СНАЕ ПРА́ВА,

y СССР галіна права, якая ўяўляла сабой сукупнасць устаноўленых або санкцыяніраваных дзяржавай прававых норм, што замацоўвалі асн. прынцыпы, формы і парадак арганізацыі і дзейнасці калгасаў і іх выбарных органаў, рэгулявалі ўнутрыкалгасныя адносіны, у т. л. з сем’ямі калгаснікаў і калгаснымі дварамі, рэгламентавалі арганізацыю і дзейнасць міжкалгасных прадпрыемстваў, арг-цый і аб’яднанняў.

т. 7, с. 457

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Калгаснае заканадаўства Беларускай ССР 12/77—78

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

калга́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. калга́сны калга́сная калга́снае калга́сныя
Р. калга́снага калга́снай
калга́снае		 калга́снага калга́сных
Д. калга́снаму калга́снай калга́снаму калга́сным
В. калга́сны (неадуш.)
калга́снага (адуш.)		 калга́сную калга́снае калга́сныя (неадуш.)
калга́сных (адуш.)
Т. калга́сным калга́снай
калга́снаю		 калга́сным калга́снымі
М. калга́сным калга́снай калга́сным калга́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

саўга́сна-калга́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. саўга́сна-калга́сны саўга́сна-калга́сная саўга́сна-калга́снае саўга́сна-калга́сныя
Р. саўга́сна-калга́снага саўга́сна-калга́снай
саўга́сна-калга́снае		 саўга́сна-калга́снага саўга́сна-калга́сных
Д. саўга́сна-калга́снаму саўга́сна-калга́снай саўга́сна-калга́снаму саўга́сна-калга́сным
В. саўга́сна-калга́сны (неадуш.)
саўга́сна-калга́снага (адуш.)		 саўга́сна-калга́сную саўга́сна-калга́снае саўга́сна-калга́сныя (неадуш.)
саўга́сна-калга́сных (адуш.)
Т. саўга́сна-калга́сным саўга́сна-калга́снай
саўга́сна-калга́снаю		 саўга́сна-калга́сным саўга́сна-калга́снымі
М. саўга́сна-калга́сным саўга́сна-калга́снай саўга́сна-калга́сным саўга́сна-калга́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кааператы́ўна-калга́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кааператы́ўна-калга́сны кааператы́ўна-калга́сная кааператы́ўна-калга́снае кааператы́ўна-калга́сныя
Р. кааператы́ўна-калга́снага кааператы́ўна-калга́снай
кааператы́ўна-калга́снае		 кааператы́ўна-калга́снага кааператы́ўна-калга́сных
Д. кааператы́ўна-калга́снаму кааператы́ўна-калга́снай кааператы́ўна-калга́снаму кааператы́ўна-калга́сным
В. кааператы́ўна-калга́сны (неадуш.)
кааператы́ўна-калга́снага (адуш.)		 кааператы́ўна-калга́сную кааператы́ўна-калга́снае кааператы́ўна-калга́сныя (неадуш.)
кааператы́ўна-калга́сных (адуш.)
Т. кааператы́ўна-калга́сным кааператы́ўна-калга́снай
кааператы́ўна-калга́снаю		 кааператы́ўна-калга́сным кааператы́ўна-калга́снымі
М. кааператы́ўна-калга́сным кааператы́ўна-калга́снай кааператы́ўна-калга́сным кааператы́ўна-калга́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

свінаво́дства, ‑а, н.

Развядзенне свіней як галіна жывёлаводства. Калгаснае свінаводства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

калга́сны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да калгаса, калгасаў, належыць ім. Калгасны статак. Калгасныя палеткі. Калгаснае будаўніцтва. // Які ўваходзіць у калгас, працуе ў калгасе. Калгаснае сялянства. Калгасны каваль. Калгасны аграном.

2. Заснаваны на калектыўнай форме гаспадаркі. Калгасны лад. Калгасная вытворчасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

АТА́ САЛІ́Х (1.6.1908, с. Шардэн, каля г. Мары, Туркменістан — 26.12.1964),

туркменскі паэт. Народны паэт Туркменістана (1939). Заснавальнік жанру байкі ў туркм. л-ры («Леў і лісіца», 1945; «Смех гарбуза», «Шакал і певень», абедзве 1955). Аўтар зб-каў вершаў «Натхненне» (1947), «Лірыка і сатыра» (1957). Асн. тэмы творчасці — калгаснае будаўніцтва, абарона краіны, дружба народаў і інш.

т. 2, с. 69

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

адыхо́дная, ‑ай, ж.

Малітва, якую чытаюць над тым, хто памірае. // перан. Выкліканая адыходам; развітальная. Ужо даўно вызвоньвае адыходную зіме наша калгаснае кузня. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)