каза́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каза́нскі каза́нская каза́нскае каза́нскія
Р. каза́нскага каза́нскай
каза́нскае
каза́нскага каза́нскіх
Д. каза́нскаму каза́нскай каза́нскаму каза́нскім
В. каза́нскі (неадуш.)
каза́нскага (адуш.)
каза́нскую каза́нскае каза́нскія (неадуш.)
каза́нскіх (адуш.)
Т. каза́нскім каза́нскай
каза́нскаю
каза́нскім каза́нскімі
М. каза́нскім каза́нскай каза́нскім каза́нскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

каза́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Казані.

•••

Казанская сірата гл. сірата.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КАЗА́НСКІ (Віктар Мікалаевіч) (17.9.1903, г. Магілёў — 17.8.1963),

генерал-лейтэнант (1945). Скончыў Ваен. акадэмію імя Фрунзе (1938). Удзельнік грамадз. вайны. У Вял. Айч. вайну на Зах., 1-м Бел. франтах: нам. камандзіра дывізіі, стралк. корпуса. Удзельнік баёў пад Масквой, у Сталінградзе, пад Курскам, Берлінам. Да 1953 у Сав. Арміі.

т. 7, с. 414

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

КАЗА́НСКІ (Барыс Аляксандравіч) (25.4.1891, г. Адэса, Украіна — 5.4.1973),

савецкі хімік-арганік. Акад.

АН СССР (1946, чл.-кар. 1943). Герой Сац. Працы (1969). Скончыў Маскоўскі ун-т (1918), дзе і працаваў (праф з 1935). З 1936 у Ін-це арган. хіміі АН СССР (у 1954—66 дырэктар). Навук. працы па нафтахіміі і каталітычных пераўтварэннях вуглевадародаў. Выявіў заканамернасці гідрагенізацыі і дэгідрагенізацыі вуглевадародаў, гідрыравання этылену і яго гамолагаў; правіла гідрагенолізу і ізамерызацыі C3- і C4-цыклаалканаў. Адкрыў каталітычную рэакцыю селектыўнага гідрагенолізу цыклапентанавых вуглевадародаў у асяроддзі вадароду на плацінавым каталізатары (1934, разам з М.​Дз.Зялінскім і А.​Ф.​Платэ), рэакцыю араматызацыі парафінавых вуглевадародаў (1936, разам з А.​Ф.​Платэ), рэакцыю Cs-дэгідрацыклізацыі (1954). Даследаваў састаў бензінавых фракцый нафтаў розных радовішчаў (1946—60). Дзярж. прэмія СССР 1949.

Тв.:

Исследования в области химии углеводородов: Собр. избр. тр. М., 1979.

Літ.:

Б.​А.​Казанский. 2 изд. М., 1973.

Б.А.Казанскі.

т. 7, с. 414

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Казанскі А. 2/475

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Казанскі ярус 8/395; 12/13

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Казанскі універсітэт 5/214—215; 7/122; 10/247, 584; 11/514

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Казанскі авіяцыйны інстытут 1/64

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Казанскі В. М. 5/214

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

КАЗА́НСКІ САБО́Р у С.-Пецярбургу,

помнік архітэктуры рус. класіцызму. Пабудаваны ў 1801—11 арх. А.​Н.​Вараніхіным. Крыжова-купальны будынак. Прылеглая да бакавога фасада магутная паўкруглая каланада з 6-калонным порцікам утварае плошчу, якая ўваходзіць у склад ансамбляў Неўскага праспекта. Малая плошча перад гал. уваходам абнесена манум. чыгуннай рашоткай. Інтэр’ер вырашаны як калонная зала свецкага характару, аздоблены скульптурай (І.​П.​Мартас, І.​П.​Пракоф’еў, Ф.​Ф.​Шчадрын і інш.), размалёўкамі (У.​Л.​Баравікоўскі, А.​Я.​Ягораў). У саборы былі змешчаны трафеі рус. войск у Айч. вайне 1812. У 1813 тут пахаваны М.​І.​Кутузаў. У 1837 перад саборам пастаўлены помнікі яму і М.​Б.​Барклаю дэ Толі (скульпт. Б.​І.​Арлоўскі, арх. В.​П.​Стасаў).

т. 7, с. 414

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)