Ка́дзі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ка́дзі
Р. Ка́дзяў
Д. Ка́дзям
В. Ка́дзі
Т. Ка́дзямі
М. Ка́дзях

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ка́дзь

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. ка́дзь ка́дзі
Р. ка́дзі ка́дзей
ка́дзяў
Д. ка́дзі ка́дзям
В. ка́дзь ка́дзі
Т. ка́ддзю ка́дзямі
М. ка́дзі ка́дзях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кадзі́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. каджу́ кадзі́м
2-я ас. кадзі́ш кадзіце́
3-я ас. кадзі́ць кадзя́ць
Прошлы час
м. кадзі́ў кадзі́лі
ж. кадзі́ла
н. кадзі́ла
Загадны лад
2-я ас. кадзі́ кадзі́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час кадзячы́

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

АСЬМІ́НА,

даўняя мера сыпкіх рэчываў. На Беларусі ў 16—18 ст. 1 асьміна = ⅛ бочкі віленскай = 18 малых гарцаў = 50,84 л. У Расіі да ўвядзення метрычнай сістэмы мераў 1 асьміна = ⅛ кадзі (кадзь — вялікая бочка) = ½ чвэрці = 104,95 л.

т. 2, с. 64

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ка́дка ка́дка, -кі ж., каду́шка, -кі ж.; (большая) кадзь, род. ка́дзі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Kádi m -s, -s ка́дзі (суддзя ў мусульман);

zum ~ láufen* разм. падава́ць ска́ргу ў суд

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)