кабалье́ра
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кабалье́ра |
кабалье́ра |
| Р. |
кабалье́ра |
кабалье́ра |
| Д. |
кабалье́ра |
кабалье́ра |
| В. |
кабалье́ра |
кабалье́ра |
| Т. |
кабалье́ра |
кабалье́ра |
| М. |
кабалье́ра |
кабалье́ра |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
кабалье́ра нескл., м. кабалье́ро
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кабалье́ра, нескл., м.
Тытул двараніна ў Іспаніі. // Асоба, якая мае гэты тытул.
[Ісп. cabellero.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кабалье́ра
(ісп. coballero)
1) тытул двараніна ў Іспаніі;
2) ветлівы зварот да мужчыны ў іспанамоўных краінах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Кабальера Кальдэрон Э. 5/277
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
ЛА́РГА КАБАЛЬЕ́РА ((Largo Caballero) Франсіска) (15.10.1869, Мадрыд — 25.3.1946),
іспанскі прафс., паліт. і дзярж. дзеяч. З 1894 чл. Іспанскай сацыялістычнай рабочай партыі (ІСРП). У 1917—18 зняволены за ўдзел у арганізацыі ўсеагульнай забастоўкі. З 1918 дэп. картэсаў. У 1925—37 ген. сакратар Усеагульнага саюза працоўных. У час Іспанскай рэвалюцыі 1931—39 міністр працы (1931—33), старшыня ІСРП (1932—35, лідэр яе левага крыла). За ўдзел у паўстанні супраць урада правых рэспубліканцаў у 1934 зняволены (амнісціраваны ў лют. 1936), прэм’ер-міністр і ваен. міністр урада Нар. фронту (вер. 1936 — май 1937). З 1939 у эміграцыі ў Францыі. У 1942—45 зняволены ў ням.-фаш. канцлагеры.
т. 9, с. 137
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кабалье́ро кабалье́ра нескл., м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)