испыта́тель

1. выпрабава́льнік, -ка м.;

лётчик-испыта́тель лётчык-выпрабава́льнік; (исследователь) дасле́дчык, -ка м.;

2. (экзаменатор) уст. экзамена́тар, -ра м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

испытатель

Том: 14, старонка: 180.

img/14/14-180_1181_Испытатель.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

выпрабава́льнік м. испыта́тель;

лётчык-в. — лётчик-испыта́тель

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Выпрабава́льнік (БРС). Да выпрабаваць (гл. прабаваць). Калька рус. испытате́ль ’тс’ (Крукоўскі, Уплыў, 121).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)