ПЛО́МБА ЗУБНА́Я,

штучны пламбіравальны матэрыял, якім запаўняюць каранёвы канал зуба. Прадухіляе прагрэсіраванне карыесу зубоў, аднаўляе іх функцыі і формы. Адрозніваюць П.з. часовыя і пастаянныя. Часовая служыць для ізалявання лек. рэчыва ў карыёзнай поласці ці ў пульпарнай камеры ад поласці рота. Для пастаяннай П.з. выкарыстоўваюцца цэменты (цынк-фасфат, сіліцын), пластмасы, амальгамы, кампазіцыйныя матэрыялы і інш.

А.​С.​Арцюшкевіч.

т. 12, с. 431

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

па́ста па́ста, -ты ж.;

зубна́я па́ста зубна́я па́ста.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

па́ста, -ы, ДМ -сце, ж.

Назва розных касметычных, кулінарных і інш. рэчываў у выглядзе цестападобнай масы.

Зубная п.

Таматная п.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тымо́лавы, ‑ая, ‑ае.

Які змяшчае ў сабе тымол. Тымолавая зубная паста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

toothbrush [ˈtu:θbrʌʃ] n. зубна́я шчо́тка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

toothpaste [ˈtu:θpeɪst] n. зубна́я па́ста

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

па́ста I ж. па́ста;

зубна́я п.зубна́я па́ста;

тама́тная п. — тома́тная па́ста

па́ста II ж., обл. пастьба́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

stopping [ˈstɒpɪŋ] n. зубна́я пло́мба; пламбава́нне зу́ба

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

зубны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зубны́ зубна́я зубно́е зубны́я
Р. зубно́га зубно́й
зубно́е
зубно́га зубны́х
Д. зубно́му зубно́й зубно́му зубны́м
В. зубны́ (неадуш.)
зубно́га (адуш.)
зубну́ю зубно́е зубны́я (неадуш.)
зубны́х (адуш.)
Т. зубны́м зубно́й
зубно́ю
зубны́м зубны́мі
М. зубны́м зубно́й зубны́м зубны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эма́ль в разн. знач. эма́ль, -лі ж.;

жето́н с эма́лью жэто́н з эма́ллю;

колле́кция эма́лей кале́кцыя эма́лей;

зубна́я эма́ль зубна́я эма́ль.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)