зры́гваць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зры́гваю зры́гваем
2-я ас. зры́гваеш зры́гваеце
3-я ас. зры́гвае зры́гваюць
Прошлы час
м. зры́гваў зры́гвалі
ж. зры́гвала
н. зры́гвала
Загадны лад
2-я ас. зры́гвай зры́гвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зры́гваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зры́гваць несов., разг. сры́гивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зры́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да зрыгнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зрыгну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́; зры́гнуты; зак., што і без дап. (разм.).

Вывергнуць частку нядаўна прынятай ежы цераз рот.

|| незак. зры́гваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. зры́гванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сры́гивать несов., разг. зры́гваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зры́гвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да зрыгваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зры́гванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. зрыгваць ​1 — зрыгнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)