знясі́лены, -ая, -ае.

Крайне стомлены, абяссілены, які сведчыць пра знясіленне.

З. арганізм.

|| наз. знясі́ленасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

знясі́лены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. знясі́лены знясі́леная знясі́ленае знясі́леныя
Р. знясі́ленага знясі́ленай
знясі́ленае		 знясі́ленага знясі́леных
Д. знясі́ленаму знясі́ленай знясі́ленаму знясі́леным
В. знясі́лены (неадуш.)
знясі́ленага (адуш.)		 знясі́леную знясі́ленае знясі́леныя (неадуш.)
знясі́леных (адуш.)
Т. знясі́леным знясі́ленай
знясі́ленаю		 знясі́леным знясі́ленымі
М. знясі́леным знясі́ленай знясі́леным знясі́леных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

знясі́лены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. знясі́лены знясі́леная знясі́ленае знясі́леныя
Р. знясі́ленага знясі́ленай
знясі́ленае		 знясі́ленага знясі́леных
Д. знясі́ленаму знясі́ленай знясі́ленаму знясі́леным
В. знясі́лены (неадуш.)
знясі́ленага (адуш.)		 знясі́леную знясі́ленае знясі́леныя (неадуш.)
знясі́леных (адуш.)
Т. знясі́леным знясі́ленай
знясі́ленаю		 знясі́леным знясі́ленымі
М. знясі́леным знясі́ленай знясі́леным знясі́леных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

знясі́лены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. знясі́лены знясі́леная знясі́ленае знясі́леныя
Р. знясі́ленага знясі́ленай
знясі́ленае		 знясі́ленага знясі́леных
Д. знясі́ленаму знясі́ленай знясі́ленаму знясі́леным
В. знясі́лены (неадуш.)
знясі́ленага (адуш.)		 знясі́леную знясі́ленае знясі́леныя (неадуш.)
знясі́леных (адуш.)
Т. знясі́леным знясі́ленай
знясі́ленаю		 знясі́леным знясі́ленымі
М. знясі́леным знясі́ленай знясі́леным знясі́леных

Кароткая форма: знясі́лена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

знясі́лены

1. прич. обесси́ленный, изнурённый; истощённый;

2. прич. истощённый, вы́паханный;

1, 2 см. знясі́ліць;

3. прил. обесси́левший, изнеможённый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

знясі́лены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад знясіліць.

2. у знач. прым. Крайне стомлены, абяссілены. Знясілены арганізм. □ Ціха, асцярожна ехаў грузавік — як стомлены, знясілены конь. Пестрак. // Які сведчыць аб знясіленні; худы, слабы. Знясіленыя рукі. □ [Сотнікаў] сабраў у сабе ўсё, на што яшчэ здольна было яго знясіленае цела, і, памагаючы сабе вінтоўкай, з натугай пераступаў нагамі. Быкаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

знясі́лены

1. erschöpft, ábgezehrt; áufgebraucht;

2. (зняможаны) únterernährt, erschöpft, entkräftet, ábgezehrt;

знясі́ленае дзіця́ ein únterernährtes Kind

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

згалада́лы, -ая, -ае.

Які доўга цярпеў голад, знясілены ад працяглага галадання.

Згаладалыя людзі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

змардава́ны, -ая, -ае (разм.).

Змучаны, знясілены.

З. чалавек.

З. выгляд.

|| наз. змардава́насць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

знямо́жаны, -ая, -ае.

Даведзены да знямогі; знясілены; які выражае знямогу.

З. чалавек.

З. твар.

|| наз. знямо́жанасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)