знядо́лены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. знядо́лены знядо́леная знядо́ленае знядо́леныя
Р. знядо́ленага знядо́ленай
знядо́ленае		 знядо́ленага знядо́леных
Д. знядо́ленаму знядо́ленай знядо́ленаму знядо́леным
В. знядо́лены (неадуш.)
знядо́ленага (адуш.)		 знядо́леную знядо́ленае знядо́леныя (неадуш.)
знядо́леных (адуш.)
Т. знядо́леным знядо́ленай
знядо́ленаю		 знядо́леным знядо́ленымі
М. знядо́леным знядо́ленай знядо́леным знядо́леных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

знядо́лены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. знядо́лены знядо́леная знядо́ленае знядо́леныя
Р. знядо́ленага знядо́ленай
знядо́ленае		 знядо́ленага знядо́леных
Д. знядо́ленаму знядо́ленай знядо́ленаму знядо́леным
В. знядо́лены (неадуш.)
знядо́ленага (адуш.)		 знядо́леную знядо́ленае знядо́леныя (неадуш.)
знядо́леных (адуш.)
Т. знядо́леным знядо́ленай
знядо́ленаю		 знядо́леным знядо́ленымі
М. знядо́леным знядо́ленай знядо́леным знядо́леных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абдзёрты, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад абдзерці.

2. у знач. прым. Разм. Тое, што і абадраны (у 2 знач.). [Іван Тадорык] зняў са сцяны скрыпку, прысеў на цвёрдую канапку з абдзёртаю абіўкаю і выігрываў нейкія мелодыі. Колас.

3. у знач. прым. Бедны, знядолены. Чым ты была, Беларусь мая родная, — Хіба ж не бачылі нашыя вочы? Вечна абдзёртая, вечна галодная, Сонца не ведала, а толькі ночы. Купала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нешчаслівы, няшчасны, бедны, горкі, горны, гаротны, абяздолены, беспраглядны, трагічны; бядачы, гарэтны, гаратлівы, гаравіты, гарацешны, бяздольны, знядолены, нядольны, беспатольны (разм.); чорны, несалодкі (перан.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)