знемажэ́нне, -я, н.

Стан поўнай стомленасці, бяссілля.

Стамляцца ад знемажэння.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

знемажэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. знемажэ́нне
Р. знемажэ́ння
Д. знемажэ́нню
В. знемажэ́нне
Т. знемажэ́ннем
М. знемажэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

знемажэ́нне ср. изнеможе́ние, исто́ма ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

знемажэ́нне, ‑я, н.

Стан поўнай стомленасць, бяссілля, знямогі. Працаваў [Фларыян Ждановіч] гадзінамі асобна з кожным акцёрам, выматваў усе жылы і сам стамляўся да поўнага знемажэння. Мядзёлка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

знемажэ́нне н. разм. Müdigkeit f -, Erschöpfung f -, Entkräftung f -;

да знемажэ́ння bis zur Erschöpfung, bis zum Úmfallen;

гавары́ць да знемажэ́ння sich héiser réden; sich den Mund fússelig [fránsig] réden (разм.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

слабасць, аслабеласць, нядужасць, бяссілле, бяссільнасць, знясіленасць, знясіленне, знямога, знемажэнне, знямогласць, зняможанасць, змога, нямога, зморанасць, недамаганне, кволасць, стома, стомленасць, стамленне, ператамленне, змора, здарожанасць, упадак сіл, заняпад сіл; немач, немагата (разм.); гніласць (перан.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)