зму́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зму́чваю зму́чваем
2-я ас. зму́чваеш зму́чваеце
3-я ас. зму́чвае зму́чваюць
Прошлы час
м. зму́чваў зму́чвалі
ж. зму́чвала
н. зму́чвала
Загадны лад
2-я ас. зму́чвай зму́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зму́чваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зму́чваць

I несов., разг. изму́чивать, изводи́ть; изнуря́ть, истомля́ть; см. зму́чыць

II несов. взму́чивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зму́чваць ​1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да змучыць.

зму́чваць ​2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да змуціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

изму́чивать несов. зму́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зму́чвацца ​1, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да змучыцца.

зму́чвацца ​2, ‑аецца; незак.

Зал. да змучваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

истомля́ть несов. зму́чваць; стамля́ць, змо́рваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

взму́чивать несов. ускаламу́чваць, скаламу́чваць, каламу́ціць, заму́чваць, зму́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

изма́тывать несов. вымо́тваць; (мучить) зму́чваць; (изнурять) мардава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ума́ивать несов., прост. стамля́ць; (замучивать) зму́чваць, заму́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

harass [ˈhærəs, həˈræs] v.

1. турбава́ць, трыво́жыць; вымо́тваць, зму́чваць

2. пастая́нна атакава́ць (ворага)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)