змро́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| змро́чна |
змрачне́й
змро́чней |
найзмрачне́й
найзмро́чней |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
змро́чна безл. в знач. сказ.
1. су́мрачно;
2. перен. мра́чно, су́мрачно;
1, 2 см. змро́чны 1, 3
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
змро́чна,
1. Прысл. да змрочны.
2. безас. у знач. вык. Аб наяўнасці змроку, прыцемку дзе‑н. У хляве ўжо было змрочна, і, каб агледзець свіней, Курловіч папрасіў ліхтар. Дуброўскі.
3. безас. у знач. вык.; перан. Аб наяўнасці змрочнага, цяжкага настрою ў каго‑н. Змрочна было на душы Васіля Раманавіча. Няхай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
змро́чна-меланхалі́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
змро́чна-меланхалі́чны |
змро́чна-меланхалі́чная |
змро́чна-меланхалі́чнае |
змро́чна-меланхалі́чныя |
| Р. |
змро́чна-меланхалі́чнага |
змро́чна-меланхалі́чнай
змро́чна-меланхалі́чнае |
змро́чна-меланхалі́чнага |
змро́чна-меланхалі́чных |
| Д. |
змро́чна-меланхалі́чнаму |
змро́чна-меланхалі́чнай |
змро́чна-меланхалі́чнаму |
змро́чна-меланхалі́чным |
| В. |
змро́чна-меланхалі́чны (неадуш.)
змро́чна-меланхалі́чнага (адуш.) |
змро́чна-меланхалі́чную |
змро́чна-меланхалі́чнае |
змро́чна-меланхалі́чныя (неадуш.)
змро́чна-меланхалі́чных (адуш.) |
| Т. |
змро́чна-меланхалі́чным |
змро́чна-меланхалі́чнай
змро́чна-меланхалі́чнаю |
змро́чна-меланхалі́чным |
змро́чна-меланхалі́чнымі |
| М. |
змро́чна-меланхалі́чным |
змро́чна-меланхалі́чнай |
змро́чна-меланхалі́чным |
змро́чна-меланхалі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
су́мрачно
1. нареч. змро́чна; пахму́рна;
2. нареч. змро́чна, пану́ра; см. су́мрачный;
3. безл., в знач. сказ. змро́чна; пахму́рна;
4. безл., в знач. сказ. змро́чна, няве́села, су́мна; см. су́мрачный;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мра́чно нареч.
1. змро́чна; цёмна; хму́рна; пахму́рна;
2. пану́ра; см. мра́чный;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пану́ра,
1. Прысл. да пануры.
2. безас. у знач. вык. Змрочна, непрыветліва. У маёнтку было ціха, панура і неяк безнадзейна, як у турэмным двары. Чарнышэвіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
gloom [glu:m] n.
1. це́мра
2. марко́та, скру́ха, туга́; меланхо́лія
♦ It was all gloom and doom. Усё выглядала вельмі змрочна.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
каза́рма, ‑ы, ж.
Спецыяльнае памяшканне для размяшчэння вайсковых часцей. Гэта быў вайсковы гарадок з простымі забрукаванымі вуліцамі, трохпавярховымі каменнымі казармамі, канюшнямі, майстэрнямі, гаражамі і пасярэдзіне пляцам для вайсковых заняткаў. Каваль. // Інтэрнат для рабочых у дарэвалюцыйнай Расіі. Падышла група рабочых з бліжэйшай пуцявой казармы. Лынькоў. // перан. Пра вялікі непрыгожы змрочна будынак.
[Іт. caserma.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
НЮА́НС (франц. nuance),
адценне, тонкае адрозненне. 1) У выяўленчым мастацтве ледзь бачны пераход аднаго колеравага тону ў другі (у жывапісе), адной святлоценявой градацыі ў другую (у скульптуры, графіцы). Сукупнасць адценняў (нюансіроўка) выкарыстоўваецца для дасягнення больш тонкай мадэліроўкі выявы.
2) У архітэктуры і горадабудаўніцтве адзін са сродкаў стварэння кампазіцыі будынкаў, збудаванняў, комплексаў і ансамбляў, пры якім выкарыстоўваюцца падобныя маст. якасці асобных элементаў, што ствараюць рытмічны рад. У процілегласць кантрасту, дзе пераважаюць адрозненні аднародных якасцей, Н. згладжвае гэтыя адрозненні, дае магчымасць у пэўнай ступені выправіць няўдалыя суадносіны асобных частак кампазіцыі.
3) У музыцы Н. падзяляюцца на дынамічныя (гл. Дынаміка), тэмпавыя (гл. Тэмп) і тыя, што раскрываюць эмац. характар музыкі (напр., dolce пяшчотна, tenebroso змрочна, con spirito адухоўлена, appassionato страсна, maestoso велічна). Сукупнасць Н. (нюансіроўка) вызначаецца ўнутр. сутнасцю і характарам музыкі, яе стылем і асаблівасцямі структуры муз. твора. Асн. Н. выканання пазначаюцца аўтарам і з’яўляюцца арыенцірам інтэрпрэтацыі твора. Канкрэтны спосаб нюансіроўкі залежыць пераважна ад індывід. творчай манеры выканаўцы, чым тлумачыцца множнасць і непаўторнасць інтэрпрэтацый аднаго твора. Н. пазначаюць звычайна італьян. муз. тэрміналогіяй.
Т.С.Ляшчэня (музыка).
т. 11, с. 401
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)