змачы́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
змачу́ся |
змо́чымся |
| 2-я ас. |
змо́чышся |
змо́чыцеся |
| 3-я ас. |
змо́чыцца |
змо́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
змачы́ўся |
змачы́ліся |
| ж. |
змачы́лася |
| н. |
змачы́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
змачы́ся |
змачы́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
змачы́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
змачы́цца сов. измо́кнуть, измочи́ться, промо́кнуть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
змачы́цца, змачуся, змочышся, змочыцца; зак.
Разм.
1. Змачыць сябе чым‑н.; абмачыцца. Змачыцца вадой.
2. Зрабіцца мокрым; намокнуць. Папера змачылася.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
змо́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да змачыцца.
2. Зал. да змочваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)