змачы́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. змачу́ся змо́чымся
2-я ас. змо́чышся змо́чыцеся
3-я ас. змо́чыцца змо́чацца
Прошлы час
м. змачы́ўся змачы́ліся
ж. змачы́лася
н. змачы́лася
Загадны лад
2-я ас. змачы́ся змачы́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час змачы́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

змачы́цца сов. измо́кнуть, измочи́ться, промо́кнуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

змачы́цца, змачуся, змочышся, змочыцца; зак.

Разм.

1. Змачыць сябе чым‑н.; абмачыцца. Змачыцца вадой.

2. Зрабіцца мокрым; намокнуць. Папера змачылася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

змо́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да змачыцца.

2. Зал. да змочваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)