зля́мчыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. зля́мчыцца зля́мчацца
Прошлы час
м. зля́мчыўся зля́мчыліся
ж. зля́мчылася
н. зля́мчылася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зля́мчыцца сов., см. злямцава́цца;

валасы́ зусі́м ~чыліся — во́лосы совсе́м сваля́лись (сби́лись)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зля́мчыцца, ‑чыцца; зак.

Тое, што і злямцавацца. Блішчастая гладкая поўсць.. на баках ад заўсёднага ляжання злямчылася і парыжэла. Ляўданскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

злямцава́цца, злямцо́ўвацца, зля́мчыцца sich verfílzen; sich verwírren (валасы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

переваля́ться​II сов. (сбиться — о шерсти и т. п.) зля́мчыцца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сваля́ться

1. (получиться в результате валяния) звалі́цца;

2. (о волосах, шерсти) разг. скалду́ніцца, збі́цца, зля́мчыцца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

fílzen

1. vt валі́ць (лямец)

2. ~, sich ператвара́цца ў ля́мец, збі́цца, зля́мчыцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)