злу́шчваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
злу́шчваю |
злу́шчваем |
| 2-я ас. |
злу́шчваеш |
злу́шчваеце |
| 3-я ас. |
злу́шчвае |
злу́шчваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
злу́шчваў |
злу́шчвалі |
| ж. |
злу́шчвала |
| н. |
злу́шчвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
злу́шчвай |
злу́шчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
злу́шчваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
злу́шчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да злушчыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
злу́шчвацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да злушчыцца.
2. Зал. да злушчваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)