злу́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
злу́чваю |
злу́чваем |
| 2-я ас. |
злу́чваеш |
злу́чваеце |
| 3-я ас. |
злу́чвае |
злу́чваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
злу́чваў |
злу́чвалі |
| ж. |
злу́чвала |
| н. |
злу́чвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
злу́чвай |
злу́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
злу́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
злу́чваць несов., с.-х. случа́ть, спа́ривать; см. злучы́ць 2
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
случа́ть несов. злуча́ць, злу́чваць, спаро́ўваць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
злу́чванне ср., с.-х. слу́чка ж., спа́ривание; см. злу́чваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
злу́чвацца несов., возвр., страд., с.-х. случа́ться, спа́риваться; см. злучы́цца 2, злу́чваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)