злаві́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. зло́віцца зло́вяцца
Прошлы час
м. злаві́ўся злаві́ліся
ж. злаві́лася
н. злаві́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

злаві́цца сов. пойма́ться;

на кручо́к ~ві́ўся вялі́кі шчупа́к — на крючо́к пойма́лась больша́я щу́ка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

злаві́цца, зловіцца.

Зак. да лавіцца (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пойма́ться злаві́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

налаві́цца, ‑ловіцца; зак.

Злавіцца ў нейкай колькасці. Налавілася многа рыбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

улови́ться (попасться при ловле) разг. злаві́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

chwycić się

chwyci|ć się

зак.

1. хапіцца; хваціцца;

~ć się czego (i za co) — хапіцца за што;

2. злавіцца;

~ł się na czym — быў злоўлены за якой справай

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)