здо́гад

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. здо́гад
Р. здо́гаду
Д. здо́гаду
В. здо́гад
Т. здо́гадам
М. здо́гадзе

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

conjecture

[kənˈdʒektʃər]

1.

n.

1) меркава́ньне, дапушча́ньне n.

2) здага́дка f., здо́гад -у m., дапушчэ́ньне n.

2.

v.

здага́двацца, дапушча́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

здагадка, дагадка, думка, меркаванне; здогадка, здогад (разм.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)