здаро́жыць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. здаро́жу здаро́жым
2-я ас. здаро́жыш здаро́жыце
3-я ас. здаро́жыць здаро́жаць
Прошлы час
м. здаро́жыў здаро́жылі
ж. здаро́жыла
н. здаро́жыла
Загадны лад
2-я ас. здаро́ж здаро́жце
Дзеепрыслоўе
прош. час здаро́жыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

здаро́жыць сов. утоми́ть, изнури́ть (в дороге)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

здаро́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., каго-што.

Стаміць, змучыць (у дарозе).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

здаро́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да здарожыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

здаро́жаны утомлённый, изнурённый; см. здаро́жыцца, здаро́жыць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)