згіна́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
згіна́льны |
згіна́льная |
згіна́льнае |
згіна́льныя |
| Р. |
згіна́льнага |
згіна́льнай
згіна́льнае |
згіна́льнага |
згіна́льных |
| Д. |
згіна́льнаму |
згіна́льнай |
згіна́льнаму |
згіна́льным |
| В. |
згіна́льны (неадуш.)
згіна́льнага (адуш.) |
згіна́льную |
згіна́льнае |
згіна́льныя (неадуш.)
згіна́льных (адуш.) |
| Т. |
згіна́льным |
згіна́льнай
згіна́льнаю |
згіна́льным |
згіна́льнымі |
| М. |
згіна́льным |
згіна́льнай |
згіна́льным |
згіна́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
згіна́льны анат. сгиба́тельный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
згіна́льны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які служыць для згінання суставаў (пра мышцы).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сгиба́тельный анат. згіна́льны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КААРДЫНА́ЦЫЯ (ад лац. co сумесна, разам + ordinatio упарадкаванне) у фізіялогіі. узгадненне дзейнасці розных органаў і сістэм арганізма, абумоўленае спалучэннем працэсаў узбуджэння і тармажэння ў цэнтральнай нервовай сістэме. Напр., пры згінанні канечнасці. ўзбуджэнне нерв. клетак, якія пасылаюць імпульсы да мышцаў-згінальнікаў, выклікае адначасова тармажэнне клетак, звязаных з мышцамі-разгінальнікамі. Расслабленне разгінальнікаў палягчае згінанне канечнасці. Безумоўнарэфлекторная К. ажыццяўляецца на ўзроўні спіннога мозга (простыя рэфлексы — згінальны, чухальны і інш.). Умоўнарэфлекторная К. злучае амаль усе аддзелы галаўнога мозга і сістэмы арганізма (сардэчную, мышачную, крывяносную і інш.).
т. 7, с. 378
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)