згука́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
згука́ны |
згука́ная |
згука́нае |
згука́ныя |
| Р. |
згука́нага |
згука́най згука́нае |
згука́нага |
згука́ных |
| Д. |
згука́наму |
згука́най |
згука́наму |
згука́ным |
| В. |
згука́ны (неадуш.) згука́нага (адуш.) |
згука́ную |
згука́нае |
згука́ныя (неадуш.) згука́ных (адуш.) |
| Т. |
згука́ным |
згука́най згука́наю |
згука́ным |
згука́нымі |
| М. |
згука́ным |
згука́най |
згука́ным |
згука́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
згука́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
згука́ны |
згука́ная |
згука́нае |
згука́ныя |
| Р. |
згука́нага |
згука́най згука́нае |
згука́нага |
згука́ных |
| Д. |
згука́наму |
згука́най |
згука́наму |
згука́ным |
| В. |
згука́ны (неадуш.) згука́нага (адуш.) |
згука́ную |
згука́нае |
згука́ныя (неадуш.) згука́ных (адуш.) |
| Т. |
згука́ным |
згука́най згука́наю |
згука́ным |
згука́нымі |
| М. |
згука́ным |
згука́най |
згука́ным |
згука́ных |
Кароткая форма: згука́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
згука́ны разг. со́званный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)