згарэ́лы, -ая, -ае.

Які згарэў, спалены.

Згарэлая салома.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

згарэ́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. згарэ́лы згарэ́лая згарэ́лае згарэ́лыя
Р. згарэ́лага згарэ́лай
згарэ́лае		 згарэ́лага згарэ́лых
Д. згарэ́ламу згарэ́лай згарэ́ламу згарэ́лым
В. згарэ́лы (неадуш.)
згарэ́лага (адуш.)		 згарэ́лую згарэ́лае згарэ́лыя (неадуш.)
згарэ́лых (адуш.)
Т. згарэ́лым згарэ́лай
згарэ́лаю		 згарэ́лым згарэ́лымі
М. згарэ́лым згарэ́лай згарэ́лым згарэ́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

згарэ́лы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. згарэ́лы згарэ́лая згарэ́лае згарэ́лыя
Р. згарэ́лага згарэ́лай
згарэ́лае		 згарэ́лага згарэ́лых
Д. згарэ́ламу згарэ́лай згарэ́ламу згарэ́лым
В. згарэ́лы (неадуш.)
згарэ́лага (адуш.)		 згарэ́лую згарэ́лае згарэ́лыя (неадуш.)
згарэ́лых (адуш.)
Т. згарэ́лым згарэ́лай
згарэ́лаю		 згарэ́лым згарэ́лымі
М. згарэ́лым згарэ́лай згарэ́лым згарэ́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

згарэ́лы сгоре́вший

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

згарэ́лы, ‑ая, ‑ае.

Які згарэў; спалены. Толькі калі выйшаў цяпер [Міканор] на двор, заўважыў, што з-за хлява паўзе ўгару дымок, чорны дымок ад згарэлай саломы. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

згарэ́лы verbránnt, áusgebrannt; níedergebrannt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сгоре́вший згарэ́лы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

burnt​1 [bɜ:nt] adj. згарэ́лы, спа́лены

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

КІТС ((Kits) Эльмар) (27.4.1913, г. Тарту, Эстонія — 24.3.1972),

эстонскі жывапісец. Нар. маст. СССР (1971). Скончыў Вышэйшую маст. школу «Палас» у Тарту (1939). У 1940—41 выкладаў у Вышэйшай маст. школе ў Тарту, у 1944—49 у Таргускім маст. ін-це. Працаваў у тэматычнай карціне, пейзажы, нацюрморце, партрэце. Творчасці ўласцівы свабодная жывапісная манера і тонкасць каларыстычных вырашэнняў: «Згарэлы горад» (1943), «Начная хабанера» (1944), «Кемскі парог» (1955—56), аўтапартрэт (1956), «Паводка ў Валгаметсе» (1960), трыпціх «Музыка, балет, выяўленчае мастацтва» (1961—62), «Будаўнікі», «У.​І.​Ленін» (абодва творы 1969, Дзярж. прэмія Эстоніі 1970) і інш.

Э.Кітс. Кемскі парог. 1955.

т. 8, с. 312

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

cinder [ˈsɪndə] n.

1. ву́галь;

burnt to a cinder мо́цна падгарэ́лы, згарэ́лы (пра страву);

the cinders sport га́равая даро́жка

2. по́пел

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)