зве́рыцца, -руся, -рышся, -рыцца; зак.

1. з чым. Зрабіць зверку, праверыць што-н. па якіх-н. крыніцах.

З. са слоўнікам.

2. Тое, што і зняверыцца (разм.).

|| незак. звяра́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зве́рыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зве́руся зве́рымся
2-я ас. зве́рышся зве́рыцеся
3-я ас. зве́рыцца зве́рацца
Прошлы час
м. зве́рыўся зве́рыліся
ж. зве́рылася
н. зве́рылася
Загадны лад
2-я ас. зве́рся зве́рцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час зве́рыўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зве́рыцца сов.

1. (навести справку) све́риться;

з. з календаро́м — све́риться с календарём;

2. разг., см. зняве́рыцца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зве́рыцца, ‑руся, ‑рышся, ‑рыцца; зак.

1. Праверыць што‑н. па якіх‑н. даных, зрабіць даведку. Пару разоў ён зверыўся па гадзінніку, пэўна мяркуючы расцягнуць зборы да гудка. Гартны.

2. Разм. Зняверыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звяра́цца гл. зверыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

све́риться зве́рыцца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

звяра́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да зверыцца.

2. Зал. да звяраць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звяра́цца несов.

1. (наводить справку) сверя́ться; см. зве́рыцца 1;

2. страд. сверя́ться; слича́ться; см. звяра́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)