звалака́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звалака́ю |
звалака́ем |
| 2-я ас. |
звалака́еш |
звалака́еце |
| 3-я ас. |
звалака́е |
звалака́юць |
| Прошлы час |
| м. |
звалака́ў |
звалака́лі |
| ж. |
звалака́ла |
| н. |
звалака́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звалака́й |
звалака́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
звалака́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
звалака́ць несов., в разн. знач. ста́скивать; стя́гивать; (волоком — ещё) увола́кивать; (красть — ещё) уноси́ть, таска́ть; см. звалачы́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
звалака́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да звалачы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
звалачы́, -лаку́, -лачэ́ш, -лачэ́; -лачо́м, -лачаце́, -лаку́ць; -ло́к, -лакла́, -ло́; -лачы́; -ло́чаны; зак., каго-што (разм.).
1. Цягнучы, зняць з чаго-н.
З. мех з воза.
2. Валочачы, знесці ў адно месца.
З. галлё ў кучу.
3. Знесці куды-н. далёка.
Дзеці звалаклі граблі.
|| незак. звалака́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
звала́кваць несов., см. звалака́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
звалака́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. звалакаць — звалачы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
свола́кивать несов., прост. звалака́ць, звала́кваць, сця́гваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
звалака́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да звалачыся.
2. Зал. да звалакаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ста́скивать несов.
1. в разн. знач. сця́гваць; звалака́ць;
2. (сносить в одно место или куда-л.) зно́сіць, сця́гваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
звалака́цца несов.
1. разг. сбреда́ть;
2. разг. (отовсюду) сбреда́ться, сходи́ться;
1, 2 см. звалачы́ся;
3. страд. ста́скиваться; стя́гиваться; увола́киваться; уноси́ться; см. звалака́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)