Verbum

анлайнавы слоўнік

збядне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

збядне́нне ср. обедне́ние, оскуде́ние; обнища́ние, разоре́ние; см. збядне́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

збядне́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. збяднець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

збядне́нне н. Verármung f -, Verélendung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

паўперыза́цыя, ‑і, ж.

Кніжн. Масавае збядненне працоўных ва ўмовах класавага грамадства, заснаванага на эксплуатацыі. Паўперызацыя сялянства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Verélendung f - збядне́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

ПАЎПЕРЫ́ЗМ (ад лац. pauper бедны),

збядненне значнай або пераважнай часткі насельніцтва; становішча галечы. Звычайна з’яўляецца вынікам жорсткай эксплуатацыі або масавага беспрацоўя.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

обедне́ние абядне́нне, -ння ср., збядне́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пралетарыза́цыя, ‑і, ж.

Непазбежнае ва ўмовах капіталізму разарэнне і збядненне дробных таваравытворцаў (сялян, саматужнікаў і інш.) і ператварэнне іх у пралетарыяў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Verármung f -, -en збядне́нне, бе́днасць, гале́ча

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)