збры́джванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. збры́джванне
Р. збры́джвання
Д. збры́джванню
В. збры́джванне
Т. збры́джваннем
М. збры́джванні

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

збры́джванне н. Verúnstaltung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

обезобра́живание абязве́чванне, -ння ср., зняве́чванне, -ння ср.; псава́нне, -ння ср., збры́джванне, -ння ср., зга́джванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Verúnstaltung f -, -en

1) зняве́ч(в)анне

2) скажэ́нне, псава́нне, збры́джванне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)