збо́чыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. збо́чуся збо́чымся
2-я ас. збо́чышся збо́чыцеся
3-я ас. збо́чыцца збо́чацца
Прошлы час
м. збо́чыўся збо́чыліся
ж. збо́чылася
н. збо́чылася
Загадны лад
2-я ас. збо́чся збо́чцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час збо́чыўшыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

збо́чыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.

Разм. Стаць бокам, нахіліцца набок. Танк, атрымаўшы ўдар, збочыўся, прапоўз метраў дваццаць і стаў. Дудо.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)