зашархаце́ць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зашархаці́ць |
зашархаця́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
зашархаце́ў |
зашархаце́лі |
| ж. |
зашархаце́ла |
| н. |
зашархаце́ла |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
зашархаце́ць сов., разг. зашурша́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зашархаце́ць, ‑ціць; зак.
Разм. Пачаць шархацець. // Прашархацець. Зашархацела за плотам, падышоў другі паставы. Пестрак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зашарахце́ць сов., разг., см. зашархаце́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)