зачарці́ць, -чарчу́, -чэ́рціш, -чэ́рціць; -чэ́рцім, -чэ́рціце, -чэ́рцяць; -чэ́рчаны; зак., што.

Пакрыць рысамі, чарцяжом.

З. ліст паперы.

|| незак. зачэ́рчваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зачарці́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зачарчу́ зачэ́рцім
2-я ас. зачэ́рціш зачэ́рціце
3-я ас. зачэ́рціць зачэ́рцяць
Прошлы час
м. зачарці́ў зачарці́лі
ж. зачарці́ла
н. зачарці́ла
Загадны лад
2-я ас. зачарці́ зачарці́це
Дзеепрыслоўе
прош. час зачарці́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зачарці́ць сов., в разн. знач. зачерти́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зачарці́ць, ‑чарчу, ‑чэрціш, ‑чэрціць; зак., што.

Пакрыць лініямі, рысамі; скарыстаць пад чарцяжы. Зачарціць ліст паперы. Зачарціць увесь альбом.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зачэ́рчваць гл. зачарціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зачерти́ть сов. зачарці́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зачэ́рчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да зачарціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зачи́ркать сов., разг.

1. зачы́ркаць;

2. (зачертить) зачарці́ць; (заштриховать) заштрыхава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)