зацарава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зацару́ю |
зацару́ем |
| 2-я ас. |
зацару́еш |
зацару́еце |
| 3-я ас. |
зацару́е |
зацару́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
зацарава́ў |
зацарава́лі |
| ж. |
зацарава́ла |
| н. |
зацарава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
зацару́й |
зацару́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
зацарава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
зацарава́ць сов., разг. заца́рствовать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зацарава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак.
Разм. Пачаць дараваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заца́рстваваць сов., разг., см. зацарава́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заца́рствовать сов., разг.
1. заца́рстваваць, зацарава́ць;
2. перен. запанава́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)