затармазі́ць гл. тармазіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

затармазі́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. затармажу́ затармо́зім
2-я ас. затармо́зіш затармо́зіце
3-я ас. затармо́зіць затармо́зяць
Прошлы час
м. затармазі́ў затармазі́лі
ж. затармазі́ла
н. затармазі́ла
Загадны лад
2-я ас. затармазі́ затармазі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час затармазі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

затармазі́ць сов., прям., перен. затормози́ть;

з. матацы́кл — затормози́ть мотоци́кл;

з. спра́ву — затормози́ть де́ло

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

затармазі́ць, ‑мажу, ‑мозіш, ‑мозіць; зак.

1. што і без дап. Спыніць пры дапамозе тормаза; збавіць ход тормазам. Вылецелі пяць матацыклістаў. Яны затармазілі матацыклы, і адзін з іх падбег да людзей. Шамякін. Шафёр.. зрабіў правы паварот, але раптам рэзка затармазіў. Васілёнак.

2. Спыніцца, збавіць свой ход. Каля маста пярэдні грузавік, а за ім і іншыя затармазілі. Мележ. Вагоны ўздрыгануліся і рэзка затармазілі. Няхай.

3. перан.; што. Разм. Затрымаць, зацягнуць развіццё чаго‑н. Затармазіць справу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

затармазі́ць, затармо́жваць

1. (áb)brémsen vt;

2. перан. hémmen vt, hináuszögern vt;

затармазі́ць спра́ву éine Sáche in die Länge zíehen* [hináuszögern]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

тармазі́ць, -мажу́, -мо́зіш, -мо́зіць; -мо́жаны; незак., што.

1. таксама без дап. Запавольваць або спыняць рух чаго-н. (звычайна пры дапамозе тормаза).

Т. трактар.

Машына хутка тармозіць.

2. перан. Стрымліваць рух чаго-н.; затрымліваць развіццё чаго-н.

Т. работу.

Т. будаўніцтва школы.

3. перан. Аслабляць, спыняць праяўленне чаго-н. (спец.).

Т. рэфлексы.

|| зак. затармазі́ць, -мажу́, -мо́зіш, -мо́зіць; -мо́жаны.

|| аднакр. тармазну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́ (да 1 і 2 знач.; разм.).

|| наз. тармажэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

затормози́ть сов. затармазі́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

затармо́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да затармазіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

затармо́жаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад затармазіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прытармазі́ць, -мажу́, -мо́зіш, -мо́зіць; -мо́жаны; зак., што і без дап.

Трохі затармазіць.

П. на скрыжаванні дарог.

|| незак. прытармо́жваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)