засло́нчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. засло́нчык засло́нчыкі
Р. засло́нчыка засло́нчыкаў
Д. засло́нчыку засло́нчыкам
В. засло́нчык засло́нчыкі
Т. засло́нчыкам засло́нчыкамі
М. засло́нчыку засло́нчыках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

засло́нчык м., обл., уменьш. скаме́ечка ж. (домашняя, переносная)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

усло́нчык м., уменьш., см. засло́нчык

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

павага́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Вагаць некаторы час. Павагаць шалькі. □ Якім павагаў у руках жмуток, палажыў на заслончык і доўга ўглядаўся на грошы. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скаме́ечка ж., уменьш. ла́вачка, -кі ж.; засло́нчык, -ка м., усло́нчык, -ка м.; зэ́длічак, -чка м.; тапча́нік, -ка м.; см. скаме́йка;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)