Зару́чча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Зару́чча
Р. Зару́чча
Д. Зару́ччу
В. Зару́чча
Т. Зару́ччам
М. Зару́ччы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заручэ́ўе Месца за ручаём, за ручайкамі, дзе яны зліваюцца (Слаўг.). Тое ж зару́чча, зару́чышча, заруччэўе (Слаўг.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)