зару́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зару́чны |
зару́чная |
зару́чнае |
зару́чныя |
| Р. |
зару́чнага |
зару́чнай
зару́чнае |
зару́чнага |
зару́чных |
| Д. |
зару́чнаму |
зару́чнай |
зару́чнаму |
зару́чным |
| В. |
зару́чны (неадуш.)
зару́чнага (адуш.) |
зару́чную |
зару́чнае |
зару́чныя (неадуш.)
зару́чных (адуш.) |
| Т. |
зару́чным |
зару́чнай
зару́чнаю |
зару́чным |
зару́чнымі |
| М. |
зару́чным |
зару́чнай |
зару́чным |
зару́чных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
зару́ка, -і, ДМ -ру́цы, ж.
Залог, гарантыя.
У працы з. нашых поспехаў.
|| прым. зару́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ЛІСТ,
агульная назва ў ВКЛ заканад. актаў, кодэксаў права, распарадчых і суд. дакументаў, прыватнаправавых актаў, пасланняў і інш. Вядомы: Л. ваенны — прадпісанне шляхце на мабілізацыю; Л. вываланы — дакумент аб пазбаўленні пэўнай асобы грамадзянскіх правоў і выгнанні з краіны; Л. глейтоўны — дакумент пра адтэрміноўку выканання суд. прыгавору да разгляду справы ў велікакняжацкім судзе; Л. жалезны — дакумент пра адтэрміноўку выплаты даўгоў або прыцягнення да суд. адказнасці за даўгі; Л. заручны — пісьмовая гарантыя аховы жыцця, здароўя і маёмасці адной асобы ад замахаў другой; Л. сеймавы — распараджэнне пра скліканне сейма, сеймікаў, а таксама паведамленне аб прынятых на сейме рашэннях і інш.
т. 9, с. 285
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)